- ؛
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ
« 1 » در باغ ها و بوستان هايى خواهند بود . از گناه كاران مىپرسند : چه چيزى شما را به راه سقر - دوزخ - برد ؟ خواهند گفت : همين كه از نماز گزاران نبوديم و درمانده را اطعام نمىكرديم و با بازى گوشان در بازى گوشى غوطه ور بوديم و تا دم مرگ ، روز جزا را دروغ مىانگاشتيم لذا ميانجىگرى ميانجىگران به درد آنها نخواهد خورد .
اين آيات آشكارا بر اين دلالت دارند كه اصل شفاعت در روز قيامت از مسائل قطعى است ، بلكه آيات قرآن ايشان را آسوده خاطر كرده است كه شفاعت با اجازه خدا و براى كسى كه خداوند از او راضى باشد صورت مىگيرد .
در حقيقت اين آيات در رد كسانى است كه به گمانشان بت ها هم شفاعت خواهند كرد . كلام الهى در حق ايشان به اين صورت است :
؛
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَ لَا يَنْفَعُهُمْ وَ يَقُولُونَ هؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ لَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ
« 2 » و غير از خدا چيزى را مىپرستند كه نه سودى براى ايشان دارد نه زيانى به آنان مىرساند و مىگويند اينها شفيعان ما پيش خدا هستند . بگو آيا از چيزى كه در آسمان ها و زمين نيست به خداوند خبر مىدهيد ؟ او پيراسته و از آن چه كه برايش شريك در نظر مىگيرند برتر است .
پاورقی
( 1 ) . مدثر ، آيات 40 - 48 .
( 2 ) . يونس ، آيه 18 .