شفاعت
الف ) معناى شفاعت :
بر حسب قرآن و رواياتى كه از نظر معنا متواترند ؛ بلكه به حسب ضرورت اسلام ، در وجود اصل شفاعت اشكالى نيست ، و مواردى نيز در قرآن كريم در جهت اثبات اين ادعا بيان شده است از جمله آيات زير را مىشود به عنوان دليل بر اين مدعا طرح كرد :
- . ؛
اللَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ وَ لَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
« 1 » كيست كه جز به اجازه او در نزدش ميان جى گرى نمايد ؟
- . ؛
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ وَ لَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ
« 2 » و شفاعت نخواهند كرد مگر براى كسانى كه راضى باشند .
- ؛
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
« 3 » هيچ كس شفاعت نخواهد داشت مگر آن كه پيش خداوند رحمان عهد و پيمان بسته باشد .
- ؛
يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا
« 4 » در آن روز شفاعت براى كسى سودمند نخواهد بود مگر آن كه خداى رحمان به او اجازه داده و از كلامش خرسند بوده باشد .
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 255 .
( 2 ) . انبياء ، آيه 28 .
( 3 ) . مريم ، آيه 87 .
( 4 ) . طه ، آيه 109 .