كلمات و نوع تركيب و تأليف آنها - با هم - دست بيابد همه چيز در برابرش خاضع و خاشع مىشوند .
روايات فراوانى هم مؤيد اين سخن است . از جمله آن كه فرموده اند : « اسم اعظم در آية الكرسى ، اول سوره آل عمران ، آخر سوره حشر و اول سوره حديد است » « 1 » همچنين گفته اند : « در سوره حمد پخش شده است كه امام ( ع ) آن را مىداند و اگر بخواهد با يك ديگر جمع مىكند و تركيب مىنمايد و به واسطه آنها دعا مىكند » « 2 » ، و نيز فرموده اند :
« انَّهُ ثلاثَ وَ سَبْعُونَ حَرْفاً قَسَّمَ اللهُ بَيْن الْانْبِياءِ وَ اسْتَأْثَرَ لِنَفْسِه واحِدَةً مِنها ؛ « 3 »
اسم اعظم هفتاد و سه حرف است كه خداوند آنها را بين انبيا تقسيم كرده و يكى از آنها را هم براى خودش نگه داشته است . »
اعتقاد پيروان علم عدد و دعوات و عزائم لفظى كه دلالت طبعى ، بر خدا دارد نه دلالت وضعى و حرفى . البته نوع تأليف اين حروف به جهت اختلاف نيازها و مطالب ، مختلف و متفاوت است . آنها روش خاصى براى استخراج حروف آن دارند كه به كار مىبرند و سپس آنها را با هم تركيب و تأليف كرده و به واسطه آنها براى نيل به خواست هاى خود دعا مىنمايند .
و شايد اين كه نقل شده است كه آصف بن برخيا - وزير سليمان - با حروفى از اسم اعظم كه پيشش بود دعا كرد و تخت ملكه سبا را در يك چشم به هم زدن پيش او حاضر كرد ، بنابر همين مطلب است كه پيروان علم عدد مىگويند .
هامش
( 1 ) . در اين زمينه ، ر . ك : مهج الدعوات ، ترجمه طبسى ، ص 488 و 489 ؛ آيين بندگى و نيايش ، حسين غفارى ساروى ، ص 87 ؛ آداب راز و نياز به درگاه بىنياز ، محمدحسين نائيجى ، ص 57 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . ر . ك : كشفالغمه ، ج 3 ، ص 178 ( با كمى اختلاف در متن ) .