دوم : ؛
فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ
« 1 » در دلهايشان مرضى بود ، خدا هم مرضى ديگر بر مرض آنها بيفزود .
سوم : ؛
وَ لَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ذلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
« 2 » اگر چنان چه ما مىخواستيم بدون شك او را به واسطه آن ، رفعت مىبخشيديم ولى او به زمين چسبيد و در پى دلخواه خود رفت ، لذا قضيه او مثل قضيه سگ - هارى - است كه اگر به او حمله برى زبان از كام در مىآورد و خشمگين مىشود و اگر او را رها كنى باز هم پارس مىكند و اظهارخشم مىنمايد .
چهارم : ؛
إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
« 3 » ما بر گردنهاى آنان غلهايى گذاشتهايم كه تا چانههايشان بالا آمده و سر آنها را بالا نگه داشته است و از روبه رويشان و از پشت سرشان ديوارى كشيدهايم كه آنها را فرو پوشيده است ، لذا نمىبينند و برايشان يكسان است ، چه آنها را بيم دهى و چه ندهى آنها ايمان نخواهند آورد .
بيم دادن تو فقط در كسى كارگر مىافتد كه پيرو ذكر - قرآن - باشد و در نهان از خداى رحمان بترسد . تو چنين كسانى را به آمرزش و پاداش خوب نويد ده .
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 10 .
( 2 ) . اعراف ، آيه 176 .
( 3 ) . يس ، آيه 8 - 11 .