همچنين مثل او مثل كسى است كه فورا توبه نكند ، چرا كه عقب انداختن توبه موجب مىشود كه توبه كردن به فراموشى سپرده شود و گرنه اگر او هم توبه مىكرد توبه او نيز پذيرفته مىشد .
خداوند تعالى در مورد همه اينها چنين فرموده است :
؛
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً
« 1 » توبه براى كسى است كه ندانسته مرتكب كار زشت بشود و سپس فورا توبه كند . خداوند توبه اين اشخاص را مىپذيرد ، چرا كه از ديرباز دانا و حكيم بوده است . و كسى كه كار زشت مرتكب مىشود تا آن كه مرگش فرا مىرسد و آن گاه مىگويد حالا توبه كردم ، چنين كسى توبه ندارد . كسانىهم كه در حال كفر بميرند باز توبه ندارند . اينها كسانى هستند كه ما شكنجه دردناكى برايشان تهيه ديدهايم .
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 17 و 18 .