و خوراك و تمامى تمايلات بازداشته باشد ، و ديگر جز فكر و ذكر محبوب و شنيدن كلام او حتى اسمش و تعريفش هيچ ميلى براى او باقى نگذاشته است . كلام الهى است :
؛
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَ قُعُوداً وَ عَلَى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
« 1 » كسانى كه ايستاده ، نشسته و به پهلو - در همه حال - به ياد خدا هستند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشتند - و مىگويند - پروردگارا ! اينها را بى هوده نيافريدهاى . تو پاك و منزه اى . لذا ما را از عذاب آتش در امان بدار .
و نشانه آن اين است كه هر كس به محبوب وابستگى داشته باشد او را دوست مىدارد به همين دليل نسبت به مؤمنان ايثار مىكند . كلام الهى است :
؛
وَ الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَ الْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
« 2 » و كسانى كه پيش از ايشان جامه ايمان به تن كردند و صاحب خانه شدند آن هايى را كه به سوى ايشان مهاجرت كرده باشند دوست مىدارند و در مقايل آن چه به ايشان دادند هيچ خواهشى در دل از آنها ندارند و آنها را بر خودشان مقدم مىدارند هر چند هم كه تنگ دست باشند . و نيز هر كس كه مهار بخل خود را بكشد ، رستگاران اينها هستند .
نقل شده است كه يكى از انصار با آن كه از جمله اشراف بود ، خانه اش را به يكى از مهاجرين داد و خود در كوچه نشست ، وقتى كه از او علت عملش را جويا شدند در
هامش
( 1 ) . آل عمران ، آيه 191 .
( 2 ) . حشر ، آيه 9 .