يك گروهى « سالم » هستند و از « قلب سليم » برخوردارند كه آنها سعادتمندند .
و عدهاى ديگر هم بين اين دو قرار دارند ، كه اكثر مردم در اين گروه اخير جاى دارند .
و سپس درباره اين گروه گفته است : « واسْتوْسِعْ رحْمةُ الله » ، يعنى رحمت خدا را واسع بدان ، و اين معنا كنايه از آن است كه اينها جهنمى نيستند « 1 » كه هم شيخ و هم صدرالمتألهين اين سخن خود را از آيه « استضعاف » اخذ كردهاند .
شاعر هم چه زيبا سروده است :
آن خداى و آن همه مقبول و نامقبول * از رحمت آمدند و به رحمت روند خلق
خلقان همه به فطرتِ توحيد زاده اند * گويد خرد كه سر حقيقت نهفته دار
يك نقطه دان حكايت ما كان و ما يكون * جز من كمر به عهد امانت نيست كس
رحمهٍ بدأ و الى رحمهٍ يؤُول * اين است سرّ عشق كه حيران كند عقول
اين شرك ، عارضى بود و عارضى يزول * با عشقِ پرده در چه كند عقل بوالفضول ؟
اين نقطه گه صعود نمايد گهى نزول * گر خوانىام ظلوم و گر خوانىام جهول
هامش
( 1 ) . اسفار ، ج 7 ، ص 79 .