« مسئول به » عزت خداوند عزوجل است كه به صراحت خواسته شده است . همچنين سيادت الهى و رأفت اوست كه به كنايه درخواست شده است زيرا اين فراز از دعا كه مىفرمايد : « يا سيدى ! » يا و « فى كل الاحوال رؤُفا و علىَّ فى جميع الأمور عطوفا » « 1 » اين معنا را در خود دارد به خاطر اين كه تعلق كلام و تضمين آن با اين اسما و صفات چنين نتيجهاى را دربر دارد .
پيش از سؤال براى كارهاى ناشايستى كه در آشكار و نهان از او سر زده از قبيل تقصير پى در پى و كثرت شهوات ، عذر آوردهاست به اين صورت كه مىفرمايد : اين قبيل كارها از روى عناد و لجاج از من سر نزده بلكه از آن جهت بوده كه در بند غل و زنجير صفات ناپسند ، آرزوى دراز ، فريفتگى دنيا و خيانت نفس اماره بوده است . البته عذر هم ، عذر به جا و شايسته ايست . لذا هم سؤال ، سؤال خوبى است و هم به مسئول خوبى پناه آورده و نيز قسم خوب و درخواست خوبى كرده است .
شايد هم بتوان گفت كه اين جملات از نظر دعا در بين همه دعاها از هر نظر بهترين جملات هستند ، يعنى كلام در نهايت فصاحت و بلاغت آورده شده است .
هامش
( 1 ) . الاقبال ، ص 706 ، ( فصل فيما نذكره من الدعاء و القسم على الله . . . ) .