عيبپوشى خداوند
خداوند پس از توبه ، گناهان را مىپوشاند . از امام صادق ( ع ) روايت شده است :
« اذا تابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً احَبَّهُ اللهُ فَسَتَرَ عَلَيْهِ فِى الدُّنْيا وَ الْاخِرَة ؛ « 1 »
وقتى كه بنده اى توبه واقعى كرد خداوند او را دوست مىدارد . لذا در دنيا و آخرت بر گناهان گذشته او سرپوش مىگذارد . »
راوى مىگويد پرسيدم : چگونه گناهان را مىپوشاند ؟
حضرت فرمودند :
« يُنْسى مَلَكَيْهِ ما كَتَبا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ يُوحِى إِلى جَوارِحِه اكْتُمى عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ وَ يُوحى الى بِقاعِ الْارْضِ اكْتُمى ما كان يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ الذُّنُوبِ فَيَلْقَى اللهَ حينَ يَلْقاهُ وَ لَيْسَ شَىءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشىءٍ مِنَ الذُّنُوبِ ؛
خداوند هر گناهى را كه دو فرشته موكل او برايش نوشته باشند از خاطرشان مىبرد ، به اعضايش وحى مىكند كه گناهانش را ناديده بگيرند ، به برجستگيهاى زمين وحى مىكند كه هرگناهى را كه بر روى تو انجام داده بود ناديده بگير ، لذا وقتى كه با خدا ملاقات مىكند شاهدى بر گناهان او پيدا نمىشود . »
پيش از توبه نيز بر گناهان پرده پوشى مىكند . روايت شده است كه :
« انَّ اللهَ تَعالى جَعَلَ لِلْعَبْدِ ارْبَعينَ سِتْراً يَسْتُرُهُ عَنِ النّاسِ فَكُلَّما ارْتَكبَ ذَنْباً اخْتَرَقَ واحِدٌ مِنْ تِلْكَ الْاسْتارَ فَاذا اخْتَرَقَها كُلَّها امَرَ اللهُ تَعالى مَلائِكَتَهُ انْ يَسْتُرُوهُ بِالْاجْنِحَةِ فَاذا اصَرَّ انْزَجَرَ الْمَلائِكَةُ فَاجازَهُمُ اللهُ انْ يَرْفَعُوا عَنْهُ اجْنِحَتَهُمْ فَاذاً صارَ الْمُذْنِبُ مُفْتَضَحاً ؛ « 2 »
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 430 ، ( باب التوبة ) ، ح 1 .
( 2 ) . با اختلاف در متن و نزديك به اين مضمون ، ر . ك : علل الشرايع ، ج 2 ، ص 532 ، ( باب هتك الستر ) ، ح 1 .