تبديل اعمال
احتمال دارد كه منظور حضرت از تبديل بدىها به نيكى همين باشد همانطور كه خداوند تعالى مىفرمايد :
. ؛
وَ الَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لَا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثَاماً إِلَّا مَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صَالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَ كَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
« 1 » زنا هم نمىكنند كه هر كس اين كار را انجام بدهد بسيار گنه كار شناخته مىشود . روز قيامت عذابش دو چندان مىشود و براى هميشه با خوارى در آن باقى مىماند ، مگر آن كه توبه كند و ايمان بياورد و كارش را شايسته كند كه در اين صورت خداوند بدى هاى اين ها را به نيكى تبديل مىكند چرا كه خداوند از ديرباز آمرزش گر مهربان بوده است .
« تبديل » دراين جا به اين معناست كه گناهانش بخشيده مىشود و ثواب توبه كه از برترين كارهاست براى او نوشته مىشود .
البته ممكن است كه منظور ، انتشار حمد و ثناى او و تبديل بدى هاى واقعى او در نظر مردم ، و در ظاهر به حسنات باشد و ظاهرا قرينه كلام حضرت نيز كه فرمود
: « وَ كم مِن ثناءٍ جميلٍ لسْتُ اهلًا لَهُ نشرتَهُ
» به اين معناست نه به معناى اول .
خلاصه آن كه پيداست خداوند تعالى گناهان را محو كرده و به جاى آن ثواب توبه و رحمت را در دفتر اعمال او مىنويسد بدون آن كه بنده مستحق اين همه فضل و كرم باشد چنان كه در عين عدم استحقاق بنده ، به او شخصيت و منزلت اجتماعى هم مىبخشد .
هامش
( 1 ) . فرقان ، آيه 68 - 70 .