حالا اين موهبت يا فقط با كرم و رأفتش صورت مىگيرد - كه غالبا اين طور است - و يا علاوه بر آن خود بنده هم اقتضاى آن را دارد . كلام الهى است :
؛
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً
« 1 » كسانى كه ايمان دارند و كار شايسته انجام مىدهند خداوند رحمان به آنها محبتى خاص دارد .
امام حسن مجتبى ( ع ) فرمودند :
« مَنْ ارادَ عِزّاً بِلا عَشيرَة وَ هَيْبَةً بِلا سَلْطَنَةَ فَلْيَخْرُجْ مِنْ ذُلِّ مَعْصِيَةِ اللهِ الى عِزِّ طاعَتِه . » « 2 »
لذا در اين فراز از دعا كه حضرت فرمودند : « و لا شىءٍ مِنْ عَملِىَ الْقَبيحِ بالْحَسنِ مُبدِّلًا غَيرَكَ » احتمالِ هر دو معنا هست ولى معناى دوم ظاهرتر است .
هامش
( 1 ) . مريم ، آيه 96 .
( 2 ) . اين روايات با اندكى تفاوت در متن از امام صادق ( ع ) ، وارد شده است ، ر . ك : بحارالانوار ، ج 68 ، ص 178 ، ( باب 14 ، الاجتهاد و . . . ) ، ح 26 .