همچنين آيهء :
؛
فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ
« 1 » فرخنده روزها و خوشبخت ها ، آن هم چه خوش حال و روزهايى ! و بدحال و روزها و بدبخت ها ، آن هم چه بدحال و روزهايى ! و پيش تازان پيش گامند . آنها هستند كه مقربان درگاه خداوندند .
لذا در اين آيات انسانها به سه گروه تقسيم شده اند : يك گروه از آنان غرق در دنيا هستند . آنها بدحال و گرفتار شومى و نحسى اند . جدا اين گروه در بدبختى و شومى و نحسى به سر مىبرند و نظير كرم خاكى اند ، بلكه در اين دنيا مثل كرم چاه و فاضلابند و در آخرت هم شكنجه دردناكى در انتظار آن ها است . خداوند در حق ايشان فرموده است :
؛
أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَوَاهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَ فَلَا تَذَكَّرُونَ
« 2 » آيا ديدهاى كسى را كه هواى نفسش به خدايى خود برگزيد و خداوند او را با علم گمراه كرد و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر چشمش پرده كشيد ؟ ديگر غير از خدا چه كسى او را راهنمايى مىكند ؟ چرا نمىخواهيد پند بگيريد ؟
گروهى هم از عقل تبعيت كرده و با تربيت انبيا و اوصياى الهى رستگار مىشوند . آنها هم خوش يمنها ، فرخنده روزگاران و سعادت مندانند . مصداقِ عبارت « مَن حولها » در آيه ذيل هستند :
هامش
( 1 ) . واقعه ، آيات 8 - 11 .
( 2 ) . جاثيه ، آيه 23 .