تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
مواسات نقل مىكند . راجع به ثوابش ، راوى مىگويد : من با امام صادق ( ع ) طواف مىكردم . كسى مرا صدا كرد و اعتنا نكردم . دفعهء دوم ، دفعهء سوم هم تكرار شد . امام صادق ( ع ) برگشتند به من و با تندى فرمودند : تو را صدا مىكنند . چرا نمىروى ببينى چه كار دارند ؟ من رفتم و ديدم كه حاجتى داشت و حاجتش را برآوردم و برگشتم تا طوافم را تمام كنم . امام صادق ( ع ) فرمودند : مىدانى اگر حاجتى از مسلمانى برآورى ، بهتر از ده طواف است ! نظير اين روايت زياد داريم . حتى در همين اصول كافى داريم كه اگر كسى دل مسلمانى را بدست بياورد و گره از كارش بگشايد ، ثوابش بيش از يك حج مقبول است ! چه كسى مىتواند حج مقبول به جاى بياورد ! گناه بىتفاوتى راجع به قانون مواسات زياد است . همين كلينى در كافى مىفرمايد : كسى را مىآورند در محشر كه روسياه است و چشمهايش از ترس به گودى فرورفته و غل و زنجير به گردن اوست و در پيشانى او نوشته شده : آيِسٌ مِنْ روْحِ اللهِ ؛ بعد هم خدا او را رسوا مىكند و از ساحت مقدس ربوبى خطاب مىشود كه اين شخص خائن به خدا و به پيغمبراكرم ( ص ) است . چرا ؟ بعد جوابش را خود خدا مىفرمايد : اين كسى بود كه مىتوانست حاجت مردم را برآورد ، اما چنين نكرد . مىتوانست گره از كار مسلمانها بگشايد ، اما نمىگشود . اين روايات سنگين هستند و اتفاقاً غالب آنها از نظر سند ، صحيح‌السند مىباشند . غالب اين روايات ظاهرالدلاله است . اگر چيزى نداشتيم براى اثبات قانون مواسات جز اين سورهء ماعون ، بس بود كه بلرزيم و مواظب باشيم و به اندازه توان خودمان به ديگران كمك كنيم . اين خودگرايىها را كنار بگذاريم . خداوند مىفرمايد :