مىبيند .
جوانهاى عزيز ! اين زرنگى نيست كه آدم پشت همانداز باشد و بتواند مردم را بفريبد و سوار بر مردم بشود . اين حماقت است . زرنگى اين است كه وقتى مىگويد : الله اكبر در و ديوار به او بگويند : الله اكبر ؛ دل پيدا كند و گوش پيدا كند . چه گوشى ؟ به قول مثنوى اين گوش حيوانى را بكن تا ببينى چه گوشى پيدا مىكنى . اين دل حيوانى را رفعش كن تا ببينى زير اين پرده چه قلبى و چه دلى است .
سخن حضرت موسى را شايد فرعون نفهميد ، اهل دل مىفهمند كه حضرت موسى چه مىخواست بگويد . حضرت موسى گفت : اى قلدر ! خداى من كيست ؟ خداى من آن كسى است كه موجودات را آفريد و در عمق ذات آنها شعور و اراده و علم و قدرت آفريد اين خداى من است .
به اين مىگويند هدايت تكوينى . ما كه گيجيم و كور ؛ ما كه غرق در اين چيزهاييم . اين دنيا و رزق و برقش ، اين گرفتاريهاى مربوط به دنيا و بالاخره اين اشتغالها ما را منصرف كرده از همه چيز و رسيديم به آنجا كه نماز برايمان سنگين است و رسيديم به آنجا كه نماز نمىخوانيم و اگر نماز بخوانيم با يك بىادبى اين عمل را انجام مىدهيم . مىرسيم به آنجا كه قرآن مىگويد : واى بر تو با اين نمازت !
هدايت تشريعى
هدايت دوم ؛ هدايت تشريعى است . هدايت تشريعى همان است كه صد و بيست و چهار هزار پيغمبر براى آن آمدند و كتابهاى فراوانى از جمله قرآن برايش آمد . همهء اوصيا چه زحمتها براى آن كشيدند . روحانيت عمرش را وقف آن كرد ، يعنى نماياندن راه بهشت ؛ نماياندن و تميز حق از باطل . به قول قرآن شريف كه مىگويد ما راه نشان مىدهيم :
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 35
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٥