است .
پروردگار عالم مىفرمايد : آنجايى كه گره و مشكل وجود دارد و از دست تو كارى ساخته نيست ، من وكيل تو هستم . اگر كسى توكل پيدا كند ؛ يعنى در بنبستها و مشكلها دلهره و اضطراب خاطر و نگرانى نداشته باشد و كارش را بسپارد به پروردگار عالم ، همان پروردگار عالم مىفرمايد : در اينجا ديگر خدا بس است و حتماً مشكل تو را حل خواهد كرد :
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَي اللهِ فَهُوَ حَسْبُهُ هر كه توكل بر خدا كند ، مشكل او حتماً رفع مىشود .
بنابراين معناى توكل كه در اخلاق گفته شده و در قرآن بر آن سفارش شده است ، اين نيست كه من آسوده بخوابم و همهء كارها را به خدا واگذار كنم . خدا مىگويد كه تو عقل دارى و بايد عقل تو كار كند . من گفتم كه مشورت كنى و وقتى به بنبست رسيدى و عقل و مشورت تو كار نكرد ، بايد استخاره كنى . در هر كارى اسباب كار را بايد فراهم كنى . اگر پول مىخواهى ، بايد دنبال كار به روى ؛ اگر علم مىخواهى ؛ بايد دنبال تحصيل به روى . اما تو كه دنبال تحصيلى و تو كه دنبال پولى ، وقتى پيش مىآيد كه گره و مشكلى پيدا مىشود و بهبود كار ، ديگر دست تو نيست . در اينجا توكل كن بر خدا . مثلًا يك محصل مىخواهد به وطنش خدمت كند ؛ يك دانشجو مىخواهد متخصص بشود براى خدمت كردن به خلق خدا و براى اينكه دنيا و آخرتش آباد شود و بتواند گرهاى از كار مسلمانها و از كار وطنش و نظامش باز كند ، پروردگار عالم به اين دانشجو مىگويد كه درس بخوان و خوب درس بخوان و رابطهء با خدا داشته باشد و رابطه با شيطان نداشته باش ؛ براى اينكه ارتباط با شيطان ، مشكل و گره در زندگى پيش مىآورد . خدا مىفرمايد وقتى گره و مشكلى پيدا كردى ، مثل امتحان و كنكور ، آن را به دست من بسپار . تو دو ركعت نماز بخوان و بعد از نماز با وضو و توكل بر خدا برو سر جلسهء كنكور و بدان قبولى مىشوى .
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٢١