واقع و هنگام روبروشدن با پروردگار ، بسيار عظيم است . اهميت « تقوى » به اندازه اى است كه علاوه بر لزوم دورى گزيدن ، از محرّمات پيشوايان دين « ع » اجتناب از « شبهات » بلكه « مباحات » را دستور فرموده اند . بهتر است از سخنى كه احتمال « غيبت » دارد ، پرهيز شود و چون در دروغ بودن سخنى شك كرديم ، آن را باز نگوئيم . همچنان است « تهمت » و . . .
از اين رو ، ثواب تقوى بيش از همه مستحبات ، حتى نماز شب و تلاوت قرآن و نماز جماعت است و لزومش بر خواصّ ، چون : دست اندركاران تدبير امور مملكت و به ويژه فرماندهان سپاه ، بيش از ساير مردم احساس مىشود .
تقسيمات تقوى
همانگونه كه در جلد اول اشاره شد ، تقوى به اعتبارات مختلف ، داراى تقسيمات گوناگونى است . از جهتى به تقواى « منفى » و « مثبت » تقسيم مىشود .
1 تقوى منفى كه نيروى بازدارنده است . در مراحل حسّاس و طوفانهاى اجتماعى و طغيانهاى نفس چندان مؤثر نيست . در اين حالت انسان به وسيله گريز از موجبات گناه ، چون جامعه و مسئوليت خود را از انجام حرام دور نگه مى دارد .
شكى نيست كه اين نوع از « تقوى » خوب و داراى اثر مثبت است . خداوند تعالى تا حدودى آن را از بندگان مى خواهد و در بيان امامان « ع » بدان سفارش شده است . ولى ، همانطور كه گفته