همه چيز مال خدا بوده است . حتى وجود با اراده ما هم مال خدا بوده است . بالاخره آن خدايى كه همه چيز را داده است ، پيامبران را هم فرستاده است ، كه دارائى خود را در خيرات صرف كنيد . لذا قرآن شريف روى يك جمله اصرار دارد و آن اينكه : « ما اصابك من حسنة فمن الله و ما اصابك من سيئة فمن نفسك » ( النساء - 79 ) . اگر فضيلتى از فضايل در شما پيدا شد آن هم از خداست . براى اين كه همه چيزش ، حتى ارادهاش مال خداست ، اما اگر شرى يا سيئهاى از شما سر زد « فمن نفسك » يعنى تويى كه نعمت خدا را در گناه صرف كردهاى ، تويى كه ارادهاى كه خدا داده است براى اينكه با آن اراده به خدا برسى ، نه اين كه خود را سقوط دادى و به « اسفل السافلين » رساندى . تويى كه وجودت ، عقلت ، سلامتى خود را ، شعور و مال خود را ، زمان و مكان را براى كارهاى شر به كار گرفتى ، آنها مال خدا بودند ولى تو در راه شر صرف كردى ، پس « ما اصابك من حسنة فمن الله » براى اينكه خدا همه چيز را داده و پيامبران هم گفتهاند كه درخيرات صرف كنيد و تو نيز آن را انجام دادى ، و اما « و ما اصابك من سيئه فمن نفسك » براى اينكه خدا همه چيز را داده است و پيامبران همه گفتهاند كه در خيرات صرف كنيد ، اما تو در شر صرف كردى . اين آيه شريفه كه نظيرش در قرآن زياد است
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٥٢