تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
مردم فكر او را قبول ندارند ، چون مردم دنبال استدلالند ، مىرود در قرآن مىگردد ، تا يك آيه‌اى براى فكر خودش پيدا كند ، وسائل‌الشيعه را مىگيرد ، اين طرف و آن طرف مىگردد ، يك روايتى پيدا مىكند براى آن فكرى كه دارد . به اين مىگويند تحميل فكر بر قرآن ، تحميل فكر بر روايات اهل‌بيت ، و به اين مىگويند با ظن و تخمين قرآن را معنى كردن ، با ظن و تخمين با استحسانها با قياسها روايت معنى كردن ، و ضرر اين خيلى بزرگ است ، ضررى كه اين كار براى اسلام دارد ، كفار اين ضرر را براى اسلام ندارند ، و ضررى كه اين كار براى خود انسان دارد كمتر چيزى پيدا مىشود كه اين گونه ضرر براى انسان داشته باشد . اين جمله‌اى كه از پيامبر اكرم ( ص ) عامه و خاصه نقل مىكنند مصداقش همين‌جاست كه پيغمبر فرموده است : « من فسر القرآن براءيه فليتبرئه مقعده من النار » اگر كسى قرآن را با رأى خودش تفسير كند ، با ظن و تخمين تفسير كند ، حتماً جايگاه او جهنم است و يك جايگاهى براى خود در جهنم ساخته است و آن روايتى كه مشهور در ميان شيعه است و در مقابل سنى ، شيعه قد علم كرده است ، كه امام صادق ( ع ) مىفرمايد : « اثم اذا قيسط محق الدين » ما اگر بخواهيم بواسطهء قياس حكم بسازيم ، به واسطهء