تسليم در مقابل عترت
آخرين مرتبهاى كه در تمسك به عترت پيامبر مطرح مىشود و بالاترين درجه ارتباط با ايشان بشمار مىرود ، تسيلم بىقيد و شرط و مطيع محض بودن در مقابل اوامر و نواهى اين بزرگواران است . تسليم عبارتست از همان تابعيتى كه در مرتبه سوم بدان اشاره كرديم ، ليكن به اضافه يك خصوصيت با ارزش ديگر يعنى پذيرش و اطاعت قبلى ، به نحوى كه انسان در برابر فرمودههاى قرآن و عترت صددرصد تسليم باشد ، مثلًا اگر كتاب خدا و خاندان پيامبر ( ع ) حكمى دارند كه بايد در مورد او اجرا شود و اين حكم بر عليه اوست ، با آغوش باز و روى گشاده بپذيرد و خواسته و ميل خود را هيچگونه دخالتى ندهد .
پس در واقع بين تسليم و متابعت يك نحوه عموم و خصوص است ، يعنى هر تسليمى ، متابعت شمرده مىشود ولى هر متابعتى ، تسليم نيست ، چه بسا كه انسان امرى را ناچارى و بالاجبار و از روى اكراه انجام مىدهد ، در حالى كه ، تسليم ، انجام كار و اجراى دستورات با رضايت كامل قلبى و اطيمنان خاطر است .
قرآنمجيد در آيات زيادى ، نمونههاى مجسم و مصاديق بارز و عينى تسليم در برابر احكام نورانى الهى را معرفى مىفرمايد كه از آن جمله ، سرگذشت اسطورهاى بتشكن