تابع خواستههاى آنها خواهد شد و اين مراتب يكى پس از ديگرى مسلسلوار ادامه مىيابد .
پس اگر ما كه عنوان محبين اهلبيت ( ع ) را بر خود داريم ، در پى متابعت از فرامين و خواستههاى مقدس آنان نيستيم و يا هر جا مطابق ميل و هوس ما بود عمل مىكنيم در صورتى كه عمل به اوامر آنها كاملًا براى رشد و اعتلاى خود ماست و نفع آن تماماً به خود ما باز مىگردد دچار اشكال در اولين مرتبه از مراتب تمسك به اهلبيت يعنى مرحله آشنايى با ايشان هستيم ، يعنى بدرستى و آنطور كه حق آنست آنها را نشناختهايم و عرفان صحيح از ايشان را بدست نياوردهايم و الا با شناخت درست و درك واقعى ، عدم تبعيت و نافرمانى امكان ندارد .
امروزه ، ما مسلمانان و حتى شيعيان بسيارى را مىبينيم كه عليرغم باصطلاح اعتقاد قلبى و اقرار زبانى به مبانى اسلام و معارف اهلبيت ( ع ) ، اگر نگوييم هيچ شباهت و همرنگى را با يك انسان مسلمان در متابعت دين ندارند ، لااقل مىتوان گفت ، داراى كمترين رنگ و تابعيت از اسلام و رهبران راستين آن هستند .
مثلًا با اينكه اظهار مىدارند مسلمانندو اگر عنودن كافر بر آنها اطلاق گردد بر آشفته و عصبانى مى شوند اما مهمترين ركن دين و ستون اسلام يعنى نماز را به جاى نمىآورند و يا آن را به بدترين شكل ممكن و با عجله بسيار مىخوانند و بعد از اتمام گويا كه از يك امر مكروه و طاقتفرسايى خلاص شده باشند ، اظهار راحتى و آسودگى مىنمايند . نمازى كه ميزان و نمودار قبولى ساير اعمال انسان است و اگر آن پذيرفته شد ، ديگر افعال و عبادات انسان هم مورد پذيرش قرار مىگيرد « 1 » .
و يا اينكه ادعاى شيعهگرى مىكنند ولى خمس مالشان را نمىپردازند . خمسى كه مال ديگران است و نگهداشتن و تصرف در آن ، غصب مال مردم و تصرف در مال غير
هامش
( 1 ) - ان قُبلت قُبل ما سِويها و ان ردّت ، رد ما سِويها ( بحارالانوار / ج 10 ، ص 394 ) .