است كه طبق آن ، صفات و روحيات خوب و بد پدر و مادر ، از طريق ژنها به فرزند منتقل مىشود ، ولى با اين وجود ، يك مربى و يك معلم ، با تربيت صحيح و اصولى خود مىتواند بر اين قانون مسلم طبيعى فائق آيد و آن را تغيير دهد . همين قاعده در ساير قوانين ديگرى كه بر بشر حكمفرماست ، صادق است ، از جمله قانون محيط ، قانون تغذيه و قانونهاى مشابه ديگر .
مثلًا اگر جوان يا نوجوانى از نظر روانشناسى و مسائل اخلاقى مشكل داشته و به اصطلاح ، يك فرزند دشوارى باشد ، يعنى از نظر وراثتى ، حامل صفات نامطلوب والدين باشد ، از نظر تأثيرپذيرى از محيط ، با دوستان و رفقاى بد ، رفت و آمد كرده و محيط آلوده بر روى او كاملًا اثر گذاشته و از نظر تغذيه ، غذاى حرام و آلوده به شبهه پدر و لاابالىگرى مادر ، گوشت و پوست و استخوان او را رويانده و در مجموع از ديد علماى اخلاق و روانشناسان ، يك بچه كاملًا منحرف و فاسد بارآمده باشد ، باز اگر تحت آموزش يك مربى كار آزموده ، يك معلم ، يك دبير و يا يك استاد دلسوز قرار بگيرد و به درستى تربيت شود ، طولى نخواهد كشيد كه نَفَس حياتبخش معلّم ، قوانين جارى را يكى پس از ديگرى خنثى كرده و روح انسانيت را دو مرتبه در او شكوفا مىكند و از او يك جوان مفيد ، سالم و متدين مىسازد .
عكس اين مطلب هم صادق است . فرزندى كه همه از لحاظ كامل است و تمام شرايط را داراست ، اگر تحت تربيت يك معلم ناسالم و بىقيد ، يك معلّمه و خانم دبير بدحجاب و لاابالى و يك استاد بىتعهد قرار بگيرد ، به زودى به يك بچه ى ناسالم و فاقد ارزشهاى انسانى و خالى از روح مبارزه در ناملايمات و تهى از نيروى بازدارنده از انحرافات تبديل خواهد شد .
مقام معلم
در اسلام عزيز ، به نقش بسيار حساس و فوقالعاده ى معلم و مربى ، آنچنان اهميت