داده شده است ، كه به نظر مىرسد ، بعد از پدر و مادر ، بيشترين حقوق را دارا باشد .
پيامبراكرم ( ص ) عالمان و معلمان را در روى زمين به ستارگان آسمان تشبيه فرمودهاند « 1 » .
اميرالمؤمنين على ( ع ) در بزرگداشت مقام معلم مىفرمايند :
كسى كه كلمهاى به من بياموزد ، مرا بنده خويش ساخته است « 2 » .
و اين جمله از كسى چون على ( ع ) ، حاكى از عظمت و بزرگى مسئله تعليم و تربيت به دست تواناى معلم است .
در روايات آمده كه شخصى قاتل پدرش را به محضر امام سجاد ( ع ) آورد و از آن حضرت درباره ى او كسب تكليف نمود ، امام ( ع ) كه ندامت و پشيمانى را در چهره ى قاتل ملاحظه فرمودند ، از فزرند مقتول ، خواستار بخشش و عفو او شدند و سؤال كردند كه : آيا اين مرد بر توحقى هم دارد ؟ جوان به سادگى و بىتوجه عرض كرد كه خير ، فقط يك مدتى سمت معلمى مرا به عهده داشته است .
با شنيدن اين كلام ، حضرت برافروخته شده و فرمودند :
به نظر تو اين حق كمى است كه آن را اين گونه سبك مىشمارى ؟ حق اين مرد بر تو به عنوان معلم ، از دنيا و آنچه در آن است بالاتر است . سپس اضافه كردند كه يا او را ببخش و يا به من واگذار تا ديه ى او را بپردازم و حق و ثواب آن براى من باشد ، كه آن جوان به احترام فرمايش امام از حق خويش چشمپوشى كرد .
رسول خدا ( ص ) به اكرام و بزرگداشت عالمان امر نموده و مىفرمايند : عالمان را اكرام كنيد كه آنان وارثان انبياء هستند و هر كسى آنها را گرامى بدارد ، گويى خدا و رسولش را گرامى داشته است « 3 » .
هامش
( 1 ) - المحجة البيضاء / 1 ، 21 .
( 2 ) - من علمنى حرفاً فقد صيرنى عبداً .
( 3 ) - نهجالفصاحة / 84 .