و مىفرمايد :
وَ لَوْ كُنتَ فَظّاً غَليظَ القَلْبِ لَانفَضُّوا مِن حَولِكَ
« 1 » « و اگر خشن و سنگدل بودى ، از اطراف تو پراكنده مىشوند » .
پيامبراكرم ( ص ) حسن خلق و رفتار نيكو را از سعادت انسان و خشونت و بدخلقى را از شقاوت او مىدانند « 2 » و كسى را خلق و رفتار و برخوردش نيكوتر ، باشد از بهترينهاى جامعه مىشمارند « 3 » .
3 - روش صحيح : شرط مهم ديگرى كه يك مربى و از جمله پدر و مادر بايد به آن توجه كنند ، آگاهى و علم به تربيت است و اينكه راه و روش تربيت در سنين مختلف چيست ، مورد تشويق كجاست ، تنبيه در چه موقعى به كار مىآيد و زبان تهديد براى چه زمانى است ، تا مبادا كه استفاده ى نابجا از اين موارد ، باعث بروز يك سرى اختلالات و بدآموزى در امر مهم تربيت گردد ، و در نتيجه باعث تحويل دادن افرادى لوس ، عقدهاى و يا فرارى به جامعه باشد . در اين بين ، مادر به جهت انس مادرى ، نقش بيشترى دارد .
در زمينه علم تربيت روايتى داريم از پيامبراكرم ( ص ) كه خطوط كلى تربيت را بيان مىدارد :
فرزند تا هفتسالگى آقا و فرمانرواست و هفت سال بعد تا چهاردهسالگى عبد و بنده است و پس از آن همراه و مورد مشورت است « 4 » .
در روايت ديگرى از امام صادق ( ع ) آمده است كه : فرزند را تا هفتسالگى رها كن كه به بازى و تفريح و سرگرمى مشغول باشد ، از هفتسالگى تا چهاردهسالگى به او ادب و تربيت بياموزد و از چهاردهسالگى به بعد ، او را ملازم و همراه با خود كن « 5 » .
هامش
( 1 ) - سوره ى آلعمران / 159 .
( 2 ) - مستدرك الوسائل / 2 ، 83 .
( 3 ) - بحارالانوار / ج 77 ، ص 149 .
( 4 ) - وسائلالشيعه / ج 15 ، ص 195 .
( 5 ) - وسائلالشيعه / ج 15 ، ص 194 .