نقش پدر و مادر در تربيت فرزند
اسلام چه از طريق آيات قرآنكريم و چه از راه احاديث و روايات ائمه معصومين ( ع ) بر اين مسئله ، بسيار تكيه كرده و به نقش خطير آن هشدار داده است . تا جايى كه مىفرمايد :
انسان نيكوكار ، در رحم مادرش نيكوكار است و انسان پست و دون نيز از رحم مادرش پست و شقى است « 1 » .
از اين روايت شريف ، دو معنا مىتوان برداشت كرد ، يكى از آنها كه فعلًا مورد بحث نيست ، اينكه خداوند ، سرنوشت هر كس را قبل از تولد مىداند كه آيا سعادتمند است يا بدبخت ، سعيد است يا شقى و . . .
روشن است كه اين معنا ، مربوط به علم غيب است كه فقط خدا و پيامبر و ائمه معصومين ( ع ) بر آن آگاهند . اما معناى دومى كه از آن فهميده مىشود و ظاهراً منظور روايت هم همين باشد ، اينكه پدر و مادر و بخصوص مادر ، در سرنوشت فرزند ، دخالت كامل دارند تا جايى كه يك مادر خوب و يك پدر فهميده ، با تربيت صحيح ، جوان را سعيد ، خوشبخت ، فعال و گرهگشا بار مىآورند و به عكس يك پدر و مادر لاابالى با بىتفاوتى و بىتوجهى ، جوانى بدبخت ، آلوده و گناهكار تحويل جامعه مىدهند .
مرحوم فيض كاشانى در ذيل آيه ى
: هُوَ الَّذي يُصَوِّرُكُم فِي الارحامِ كَيفَ يَشاءُ
« 2 » روايت عجيبى از امام باقر ( ع ) ، در تفسيرش نقل فرموده است كه وقتى ملك مصور براى صورتبندى بچهاى كه در شكم مادر است مىآيد ، به او خطاب مىشود كه به پيشانى مادر نگاه كن و هر آنچه مىبينى آن را با بداء در پيشانى فرزند بنويس « 3 » .
هامش
( 1 ) - السعيد ، سعيد فى بطن امه و الشقى ، شقى فى بطن امه ، بحارالانوار / ج 5 ، ص 157 .
( 2 ) - سوره ى آلعمران / 6 « او كسى است كه شما را آنگونه كه مىخواهد در رحمها صورتگرى مىكند . . . » .
( 3 ) - تفسير صافى / ج 1 ، ص 245 .