. آن زمان كه با احساس نياز ، جان شريف و عزيز و گرانمايه را براى حفظ و حراست از دين و آيين الهى ، وحدود و ثغور مسلمين ، و جان و ناموس خود و همكيشان ، و حمايت از مظلومان و مستضعفان ، در طبق اخلاص نهاده و تقديم محضر دوست مىنماييد ، زيباترين ، عاشقانهترين و عارفانهترين افعال را خلق كردهايد و عمل صالحى را تجسم عينى بخشيدهايد .
به هر صورت ، عبادات و افعال عبادى به هر شكل و صورت ، نمونههاى كامل و مصاديق بارز كار خوب و تلاش و كوشش پسنديده به شمار مىروند .
نافرمانى خدا
اما اگر كسى از عبادات اعراض كرد و از آنها روى برگرداند ، در واقع كار بدى را مرتكب شده و از اطاعت امر حق تعالى سرپيچى نموده است ، لذا دو مصيبت در انتظار اوست ، ابتدا اينكه در دنيا به يك زندگى ناخوش و سردرگم مبتلا مىشود و بدتر از آن ، در آخرت هم كور محشور مىگردد و از نعمت بينايى واقعى و حقيقى كه از زمره ى بزرگترين موهبتهاى الهى در آخرت است ، محروم مىماند .
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكري فَانَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَ نَحشُرهُ يَومَ الْقِيامَةِ أَعمي
« 1 » « و هر كس از ياد من روىگردان شود ، زندگى ( سخت و ) تنگى خواهد داشت ، و روز قيامت او را كور محشور مىكنيم » .
يعنى اگر به جاى توجه به كارهاى شايسته و نيك چون نماز و روزه و ساير عبادتهاى واجب ، سرپيچى نمود و نافرمانى كرد و در نتيجه مرتكب گناه گرديد ، اگر بجاى ديگرگرايى با خمس ، زكات ، امربهمعروف و نهىازمنكر ، خودگرايى پيشه كرد و تمام همتش را خود و نفس و دل خود قرار داد و نسبت به پروردگارش عاصى شد و بالاخره اگر در عوض بذل جان و مال ، اوامر الهى را ناديده گرفت ، قفل غمى بر دلش خواهد خورد
هامش
( 1 ) - سوره ى طه / 124 .