عبادات
اين قسم كه بيشتر ناظر به فروع دين ، يعنى ، نماز ، روزه ، خمس ، زكات ، حج ، جهاد ، امربهمعروف و نهىازمنكر است ، عالىترين نوع عمل صالح ، و مصداق متعالى كار و كوشش در جنبه الهى و معنوى آن است .
وقتى شما به نماز مىايستيد و در پيشگاه عظيم لايتناهى با تعظيم به ركوع و سجود مىرويد و در مقابل قادر متعال ، دست نياز و نيايش بلند مىكنيد ، در واقع به بهترين كارها كه همانا ياد و ذكر او ، سپاس از نعمتهاى بيكران او و استمداد از درگاه ربوبى اوست مشغول هستيد .
زمانيكه فرمان خداوند را در امساك از گناه و طعام ، با روزهدارى اطاعت مىكنيد ، عبدى را مىمانيد كه در اجراى فرمان و دستورات مولاى بزرگ خود از هيچ تلاش و كوشى فروگذار نكرده و از جان خود مايه گذارده است .
آنگاه كه از دسترنج ساليانه ، خمس مازاد يا زكات آن را فقط به جهت رضايت خاطر پروردگار و در راستاى گردن نهادن به اوامر او و دستگيرى و رسيدگى به همنوعان محاسبه مىكنيد و مىپردازيد ، تلاشى بزرگ ، كارى در خور تحسين و عملى صالح را به انجام رساندهايد