ابزار اين راه و اين سير و سلوك ، چند چيز است كه اگر يكى از اين چند چيز نباشد ، يا وا مى مانيم يا در جا مى زنيم يا العياذ باللهاز راه منحرف مى شويم .
قرآن سفارش مىكند كه مواظب باشيد از راه مستقيم ، از راه قرآن و از راه اسلام منحرف نشويد : « اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقِيمَ » و ما حداقل روزى ده مرتبه از خدا همين را مى خواهيم . يعنى خدايا كارى كن من لياقت داشته باشم كه دست عنايت تو روى سرم باشد و از اين راه مستقيمى كه در آن هستم ، منحرف نشوم . اين راه را طى كنم تا به مطلوب ، به گمشده و به مقصود برسم .
توبه ، اولين ابزار سير الى الله
اولين چيزى كه قبل از افتادن در راه لازم است ، توبه است . لذا توبه و يقظه را در كلمات سير و سلوكى ها بسيار شنيده ايد . آنها مى گويند توبه منزل نيست . منزل اول ، تخليه است . يعنى اگر توبه و يقظه باشد ، مقدمه اى براى افتادن در اين راه پيدا مىشود و اگر توبه و يقظه نباشد ، اصلًا لياقت سير الى الله پيدا نمى كند .
توبه يعنى بازگشت از نفس اماره ، از هوا و هوس و شيطان جنى و انسى به سوى خدا . توبه يك حالت است ، نه يك گفتار ؛ لذا قرآن شريف در همه آياتى كه مربوط به توبه است ، اصلاح را به كار برده است . توبه يعنى خجالت زده از گذشته . يعنى بازگشت از نفس اماره و علاوه بر بازگشت و پشيمانى ، افتادن در راه و اصلاح