است كه بهشت بدهد ؛ نه ، بالاتر از بهشت ، بهتر از بهشت و آن اين كه انسان در نماز حضور قلب داشته باشد . بهتر از حضور قلب در نماز اين كه انسان دائماً خود را در محضر خدا ببيند ، خود را در محضر خدا بيابد . بهشت در مقابل اين ، پوچ است . ديگر در دلش جز الف قامت يار نيست . ديگر پشت پا مى زند به همه چيز ؛ حتى به بهشت معمولى . اين يك مقامى است كه از هر بهشتى براى انسان لذت و قيمتش بيشتر است .
اين فضيلت خلوص كه يك فضيلت خاصى است ، بدون دعا و بدون توسل به اهل بيت ( ع ) به دست نمى آيد ؛ دعا مى خواهد ، دعاى مخصوص . خدايا كارى كن كه من بتوانم لااقل در نماز وقتى مى گويم « اللهُاكبَرُ » عملًا بگويم « اللهُاكبَرُ » و به دنيا و آنچه در دنياست ، پشت پا بزنم جز تو : « فَلَو لا فَضلُ اللهِ عَلَيكُم وَ رَحمَتُهُ ما زَكى مِنكُم مِن احَدٍ ابداً وَ لكِنَّ اللهَ يُزَكّى مَن يَشاءُ » . « 1 » بنابراين ، سه مقدمه شد كه اگر ما به اين سه مقدمه عمل كنيم ، طولى نمى كشد كه به منزل چهارم از خلوص خواهيم رسيد :
1 . تلقين : مرتب خود را در محضر خدا ديدن ، از نماز شروع كردن ، در وقت گناه خود را در محضر خدا ديدن و پا روى نفس امّاره و شيطان درون و برون گذاشتن .
2 . اجتناب از گناه : ولو گناهان كوچك و به قول امام صادق ( ع ) ، نگاه نكن به گناه كه كوچك است ، كبيره نيست . نگاه كن به اين كه همين گناه كوچك ، مخالف با خداوند بزرگ است . كسانى كه صد در صد خود را در محضر خدا مى يابند ، اگر يك گناه كوچك - گناه از نظر آنها نه از نظر ما - به قول اهل علم ، يك ترك اولى مرتكب شوند ، خطاب « فَاهبِطُوا » ، خطاب « وَ عَصى ادَمُ رَبَّهُ فَغَوى » « 2 » بر آنان نازل مىشود . مهم اين است كه ببينيم در محضر چه كسى هستيم .
3 . دعا ، توسل و راز و نياز با خدا : مخصوصاً شما كه در محضر مبارك امام
هامش
( 1 ) - و اگر فضل و رحمت الهى بر شما نبود ، هرگز احدى از شما پاك نمى شد ، ولى خداوند هر كه را بخواهد ، تزكيه مىكند . ( نور / 21 )
( 2 ) - و آدم پروردگارش را نافرمانى كرد و از پاداش او محروم شد . ( طه / 121 )