همين مقام شكر كه مقام بالايى است ، نقص دارد ، آلودگى دارد ، نفسيت دارد و اگر انسان بتواند ، بايد اين را هم پشت سر بگذارد .
منزل ششم : محبت
مرتبه ششم ، مرتبه محبت است كه انسان عبادت كند براى اينكه عاشق خداست . همه مى دانيد كه محبت ، همه چيز را در بر دارد . اگر واقعاً انسان به كسى محبت داشت ، حاضر است همه چيز را فداى او كند ؛ حتى خودش را البته برگشت اين محبتهاى مجازى به نوعى ماديت است . اين محبتها ى مجازى كه اسمش را عشق مى گذارند ، يك مرضى است كه به غريزه جنسى بر مى گردد و الآن درباره آن نمى خواهم بحث كنم ؛ اما محبت خدا و عشق به او مقام رفيعى است .
اگر كسى واقعاً به خدا محبت داشته باشد ، ديگر معلوم است كه نه فقط عبادتش ، گفتارش و كردارش از آن محبت سرچشمه مى گيرد ، بلكه حاضر است هستى اش را ، خودش را و زن و بچه اش را فداى خدا بكند . امام صادق ( ع ) مى فرمايد : عبادت مى كنم « حُبّاً لله » . ولى همين مرتبه ششم نيز نفسيت دارد .
منزل هفتم : خدا
« ما عَبَدتُكَ خوفاً مِن نارِكَ وَ لا طَمَعاً فى جَنُّتِكَ و لا استِحياءً ولا شُكراً و لا مُحَبّةً لَكَ بَل وَجَدتُكَ اهلًا لِلعِبادَةِ فَعبَدتُكَ » .
منازل در كارهاى بزرگان و معصومان
بزرگان و مخصوصاً اهل بيت ( ع ) همه كارهايشان مراتب دارد . يعنى پيغمبر اكرم ( ص )