اما كلمه « خلوص » و « اخلاص » مقدّس است . و حتّى غيرمسلمان و يا كسى كه دين ندارد ، اين مطلب را قبول دارد .
- معناى خلوص
خلوص براى انسان حالتى است كه گفتار و كردار ما نمايانگر آن مىباشد . اگر صفت خلوص بر دل كسى حكم فرما باشد ، گفتار او خالصانه است ؛ كارش خالصانه است ؛ و ديگر چيزى در نظرش نيست جز خدا . اگر انسان بتواند به همه گفتار و كردارش رنگ خلوص بزند ، رنگ خوبى است . قرآن مىفرمايد :
( صِبْغَة اللهِ وَ مَنْ احْسَنُ مِنَ اللهِ صِبْغَة ) « 1 » يعنى رنگ خدا چه رنگ خوبى است ! همچنين قرآن شريف مىفرمايد : اصلًا دين آمده است براى عبادت . نه عبادت صِرف ، بلكه عبادتى كه رنگ خلوص داشته باشد .
( وَ ما امِرُوا الّا لِيَعْبُدُوا اللهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ حُنَفآءَ ) « 2 » امر نشديد جز به عبادت . اما عبادتى كه رنگ خلوص داشته باشد . كسى كه بخواهد كارش نورانى باشد ، پربركت باشد ، دنيا داشته باشد ،
هامش
( 1 ) . سوره ى بقره ، آيه ى 138 .
( 2 ) . سوره ى بينه ، آيه ى 5 . ترجمه : « و امر نشدند مگر اينكه خدا را با اخلاص ( و بى شائبه شرك و ريا ) پرستش كنند » .