باشيم ، قرآن شريف اين افراد را بدترين و پستترين افراد مىداند و مىفرمايد : ورشكستهترين افراد در روز قيامت همين افرادند . آن هم با يك تأكيد خاصّى مىفرمايد :
( قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاخْسَرينَ اعْمالًا - الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِيالْحَيوة الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ انَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً )
« 1 » مىفرمايد : مىخواهيد خبرتان كنم از ورشكستهترين ، شقىترين و بدبختترين افراد ؟ آنها كسانى هستند كه كار بد مىكنند و خيال مىكنند كه كار خوب مىكنند . آن كسانى كه جاهلند اما خيال مىكنند عالمند .
مسجد نمىرود ؛ پاى منبر نمىرود ؛ به او گفته مىشود سروكار با منبر و محراب داشته باش ؛ مىگويد من از اين آخوندها بيشتر بلدم . در خانه يك زن بسيار بداخلاق است . نه شوهردارى مىكند و نه بچّهدارى و نه خانهدارى . اما وقتى به او مىگويند خانم ! تو بَدى . مىگويد اشتباه مىكنيد ؛ من بسيار خوبم ! حتى اگر پدر و مادرش هم او را نصيحت كنند حرف آنها را هم نمىشنود و همان جهل مركّبش را مىخواهد بر همه تحميل كند . در خانه و در ميان مردم آدم رذلى است ، اما خودش را يك آدم حسابى مىداند ؛ و بالاخره جهنّمى است ولى تخيّل مىكند بهشتى است .
هامش
( 1 ) . سوره ى كهف ، آيات 103 و 104 .