هم نظير اين فراوان است . مثلًا آقا كمفروشى مىكند ؛ احتكار و گرانفروشى مىكند ؛ خون مردم را مثل زالو مىمكد ، اما بيست روز يا ده روز روضه مىخواند و صد هزار تومان خرج مىكند . اين همان كار آن مرد است . هيچ تفاوتى ندارد . آن آقا دزدى كرد و به فقير داد ؛ اين آقا دزدى كرد و روضه خواند !
خانم از اول شب تا صبح مشغول عبادت است و با خدا راز و نياز مىكند و تا صبح گريهها مىكند ؛ اما دل شوهرش از دست اين خانم خون است . حقّ شوهر را نمىدهد . اين همان دزدى
آن آقا است . زيرا آن دزدى كرده و به فقير داده ، و اين زن حقّ شوهر را دزدى كرده و به جايش نماز شب خوانده .
آقا صدمه مىدهد ، به فقرا رسيدگى مىكند ، اين آقائى كه صدهزار تومان صدقه مىدهد ، اما همين آقا زن و بچّهاش وضع خوبى ندارند و هنوز نفهميده كه : « چراغى كه به خانه رواست به مسجد حرام است » .
بالاتر از اين بگويم : كسانى هستند خمس نمىدهند ؛ و كسى كه خمس ندهد امام باقر ( ع ) مىفرمايد : اين آيه قرآن درباره اوست :
( انَّ الَّذينَ يَأْكُلُونَ امْوالَ الْيَتاميظَلْماً انَّما يَأكُلُونَ فيبُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعيراً ) « 1 »
هامش
( 1 ) . سوره ى نساء ، آيه ى 10 ؛ وسائل الشيعهء ، جلد 6 ، صفحه ى 337 ؛ تفسير برهان ، جلد 1 ، صفحه ى 347 .