جلسه بيست و چهارم
بسم الله الرحمن الرحيم
رَبِّ اشّرَحْ لي صَدْري وَ يَسِرْلي امْري وَ احْلُلْ عُقْده مِنْ لِساني يَفْقَهُوا قَوْلي إِنَّمَآ أَمْرُهُ إِذَآ أَرَادَ شَيْئا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ( 82 ) « فرمان نافذ خدا ( در عالم ) چون اراده خلقت چيزى را كند ، به محض اين كه بگويد موجود باش ، بلافاصله موجود خواهد شد »
عدل و امامت
مشهور در ميان شيعه اين است كه اصول دين پنج چيز است : توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت و معاد ، كه سه اصل آن اصول دين و دو اصل ديگر اصول مذهب است .
بين فرق اسلامى در توحيد و نبوت و معاد ، هيچ اختلافى نيست ، لذا به آن اصول دين يعنى اصول اسلام ، مىگويند . اما فقط شيعه است كه به دو اصل امامت و عدالت معتقد است . شيعه درباره امامت مىگويد : امامت مثل نبوت است . همينطور كه نبوت بايد از طرف خدا باشد امامت هم بايد از طرف خدا باشد و اين منصب را فقط خدا مىتواند براى كسى تعيين كند . معمولًا فرقههاى سنى اين را قبول ندارند و مىگويند ، امامت مثل نبوت نيست ، نبوت را بايد خدا تعيين كند ، اما امامت را مردم مىتوانند تعيين كنند .
مسئله جبر و تفويض
درباره عدالت ، از فرق اسلامى كسى نيست كه العياذ بالله بگويد خدا عادل نيست