، سوم « 1 » و . . . اين طبقهبندى هم از قرآن استفاده شده است . چنانچه درباره مراتب بهشت از قرآن بهره گرفتيم كه يكى جنت عدن داريم و بهشتى به نام « رضوان » كه بزرگتر از همه بهشتهاست .
« وَعَدَ اللهُ المُؤمِنينَ وَ المُؤمِناتِ جَنّاتٍ تَجْريِ مِنْ تَحْتِها الانْهارُ خالِدينَ فيها وَ مساكِنَ طَيِّبَه في جَنّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانُ مِنَ اللهِ اكْبَرُ ذلكَ هُو الفَوزُ العَظيمُ »
« 2 »
هامش
( 1 ) - فى تفسير علىبنابراهيم فى قوله تعالى : « لَها سَبْعَة ابوابٍ لِكلِّ بابٍ مِنهُم جُزْءٌ مَقْسومٌ » ، فَبَلَغَنى و الله اعْلم انَّ الله جَعَلَها سَبْعُ دَرْكاتٍ : اعْلاها : الجَحيمُ يقومُ اهْلَها عَلَى الصّفامِنْها ، تُغْلى ادْمِغَتُهُمْ فيها كَغَلْى القُدُورِ بِما فيها وَ الثّانِية : لَظى نَزّاعَة لِلشَّوى ، تَدْعُو مَنْ ادْبَرَ وَ تَوَلَى ، وَ جَمَعَ فَاوْعى . وَ الثّالِثَة : سَقَرٌ لا تُبْقى و لا تَذَرٌ ، لَوَاحَة لِلْبَشَرِ ، عَلَيها تِسْعَة عشر . و الرّابعَة : الحُطَمَة و منها يثور شرر ( تر مى بشرر ) كَالْقَصْر كَانَّها جملاتٌ صُفْر وَالخامِسة : الهاوِية فيها مَلأَ يدْعُونَ : يا مالكُ اغْثِنا ، فاذا اغاثَهُم جَعَلَ لَهُمْ آنية مِنْ صُفْرٍ مِنْ نارٍ فيهِ صَديدُ ماءٍ يسيلُ مِنْ جُلُودِهِمْ كَانَّهُ مُهْل و السّادِسَة : هِى السَّعيرُ فيها ثَلاثُ مِأة سُرادِقٍ مِن نار و السّابِعة : جهنم و فيها الفَلَقُ و هُوَ جُبٌّ فى جَهَنَّمَ اذا فَتحَ اسْعَرَ النّارِ سُعراً وَ هُوَ اشَدُّ النّار عَذاباً ( بحارالانوار ، ج 8 ، ص 289 ) . على بن ابراهيم در تفسير اين آيه كه « براى دوزخ هفت در است كه هر درى براى ورود دستهاى است » فرمود : به من رسيده خدا بهتر مىداند كه خداوند براى دوزخ هفت درك ( جايگاه ) قرار داده است : بالاترينش ، « جحيم » است كه اهلش را بر سنگ سياهى نگهداشتهاند كه مغزشان مىجوشد مثل جوشيدن آنچه درديگ است . دوم : « لظى » است ، آتش دوزخ شعلهور است كه سر و صورت او را بريان كند و دوزخ مىخواند انسانى را كه از خدا روى گردانده و مخالفت كرده و مال دنيا را جمع كرده و ذخيره نموده است . سوم : « سقر » است كه شراره آن از دوزخيان هيچ باقى نگذارد و همه را بسوزاند و محو كند . آن آتش بر آدميان روى نمايد بر آن آتش 19 تن ( فرشته ) موكلند . چهارم « حطمه » است ، فرياد جرقههاى ( آتش ) [ به انسان پرتاب مىشود [ كه ( در بزرگى ) مثل قصرى است گويا آن ( جرقهها ) شتران زرد موى هستند پنجم : « هاويه » است كه در آن گروهى مىخوانند : اى مالك ( دوزخ ) ما را پناه ده ؛ وقتى پناهشان دهد ظرفى زرد از آتش نزد آنان قرار مىدهد كه در آن خوناب و چرك است آبى كه از پوستشان سرازير است گويا مس گداخته است ششم : « سعير » است ، در آن سيصد پرده از آتش است هفتم : « فلق » است ، و آن جبهاى در دوزخ است كه وقتى باز شود شعلهء آتش زبان كشد و آن عذاب شديدترين عذاب آتش است . با كمى دقت متوجه مىشويم ، تمام اين درجات را از امام ( ع ) با استفاده از قرآن كريم بيان فرموده است .
( 2 ) - سوره توبه ، آيه 72 . ترجمه : خدا اهل ايمان را از مرد و زن وعده فرموده كه در بهشت خلد ابدى كه زير درختانش نهرها جارى است در آورد و در عمارات نيكوى بهشت عدن منزل دهد و برتر و بزرگتر از هر نعمت مقام رضا و خشنودى خدا را به آنان كرامت فرمايد و آن به حقيقت رستگارى بزرگى است .