جلسه بيستم
بسم الله الرحمن الرحيم
رَبِّ اشّرَحْ لي صَدْري وَ يَسِرْلي امْري وَ احْلُلْ عُقْده مِنْ لِساني يَفْقَهُوا قَوْلي
خلاصه بحث گذشته
در بحث قبل به اين نتيجه رسيديم كه آنچه از قرآن و روايات به دست مىآيد بهشت داراى مراتبى است و بهشتيان مراتب متفاوتى دارند و اين بستگى به قوت ارتباط آنها با خداى تعالى در اين عالم دارد . لذا بعضى جز حورى و . . . ندارند چون به همين مقدار بسنده كردهاند ، بعضى همنشين اولياءخدا و انبياء هدى ( ع ) و ائمه معصومين عليهمالسلام و شهداءو . . . هستند و عدهاى در جوار رحمت حق « الى ربها ناظره » اند .
درجات بهشت و جهنم
نه تنها در بهشت ، در جهنم هم اين چنين است . كسانى كه لياقت شفاعت را نداشتهاند و پيدا نكردهاند ، جايگاهشان در همان مرتبه اول جهنم است . عذاب ، خيلى برايشان دردناك است ، اما نه به اندازه منافق و ظالم و آن كسانى كه در اين دنيا خيلى بدى كردهاند و جايگاهشان درجه آخر است . قرآن مىفرمايد :
« انَّ المُنافِقينَ فِي الَّدْركِ الاسْفَلِ مِنَ النّار وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيراً »
« 1 » روايتى هست كه : جهنم را به هفت طبقه تقسيمبندى كردهاند ، طبقه اول ، دوم
هامش
( 1 ) - سوره نساء ، آيه 145 . ترجمه : البته منافقان را در جهنم پستترين جايگاه است و ( در دو عالم ) هرگز براى آنان ياورى نخواهى يافت .