آنجا كه خود فرمود :
« يا ايَّتُهَا النَفْسُ المُطْمَئِنَه ارجِعي الي رَبّك راضيه مَرْضِيّه »
« 1 » نمىگويد ، « ارجعي الي جَنَّتِك » يا « الِى الجَنَّهِ » به بهشت نه ، به سوى خودم ، بيا پيش خودم « الي ربك » . بعد هم مىفرمايد : « فادخلى فى عبادى » در صف بندگان خالصم درآى « وادخلي جنتي » پس داخل بهشتم شو . كه اين بهشت محبوب است كه مظهر جلوههاى حق و . . .
اين مرتبه كمالى از والاترين مراتب است كه در روايات مىخوانيم « 2 » پروردگار عالم روزى هفتاد مرتبه به آنها نظر مىكند و هر نظرى يك سعهء وجودى برايشان پيدا مىشود . بعد هم خطاب مىشود كه : بگذاريد اهل بهشت با حورالعينها خوش باشند ، از تماشاى نهرها و قصرها لذت ببرند . لذت شما هم صحبت كردن من با شما و گفتگوى شما با من باشد .
اينها چيست ؟ اصلًانمىشود درك كرد ، خدا ديدن يعنى چه ؟ با خدا صحبت كردن چگونه است ؟ مگر مىشود خدا را ديد و با او صحبت كرد ؟ ! بله ، اينان هم در اين دنيا و هم در آن دنيا با چشم دل خدا را مىبينند . در اين جهان چيزى و كسى بر دلش حاكم نيست ، جز خدا و در آن جهان هم كسى و چيزى بر دلش حكومت ندارد ، جز خداوند بزرگ .
والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته
هامش
( 1 ) - سوره فجر آيه 27 . ترجمه : اى نفس قدسى ، مطمئن و دل آرام . به حضور پروردگارت باز آى كه تو خشنود و او از تو راضى است .
( 2 ) - يا احمد انْظُر الَيهِمْ كُلَّ يوْمٍ سَبْعينَ مَرَّة وأُكَلِمُهُمْ . كُلَّما نَظَرْتُ الَيهِم ازيدُ فى مُلكِهِمْ سَبْعينَ ضعْفاً ( بحارالانوار ، ج 77 ، ص 23 ) . اى احمد ، به آنان روزى 70 بار نظر مىكنم و با آنها صحبت ميكنم ، هر بار كه نظرشان كنم در ملك و سلطنتشان هفتاد برابر مىافزايم .