( بيان كنندهء هر چه هست ) مىباشد . همان كه در بين ما شيعيان مشهور است ، اين قرآن صامت و او قرآن ناطق است ، اين تشريع و او تكوين است .
بنابراين رواياتى كه مىگويند : لوح محفوظ ، علم خدا ، اهلبيت ( ع ) ، يعنى اميرالمؤمنين ( ع ) ، يعنى قرآن ، اينها امام مبين هستند ، معنايش چنين مىشود كه تفاوت و تباينى با هم ندارند ، همهشان يك چيزند وَ كُلّ شَيْيٍ احصُيناهُ في امامٍ مَبينٍ يعنى يك عالم هستى است ، كه لوح محفوظ نام دارد و علم ربوبى به اوتعلق گرفته بلكه از نظر فلسفه ، علم ربوبى ، همان علم به فعلش است .
خلاصه بحث
« وَ كُلَّ شَيْيٍ احْصَيْناه في امامٍ مُبينٍ » بنابر دو ، سه روايتى كه نقل كردم ، امام مبين يعنى على ( ع ) در نتيجه از همين جا قرآن امامت را هم اثبات مىكند كه : هر چيزى را نزد امامى آشكار على ( ع ) شمارش كردهايم .
قرآن كتاب فلسفه و منطق و عرفان و امثال آن كه براى ما طلبهها باشد و خواسته باشد با صغرى وكبرى نتيجه بگيرد ، نيست .
قرآن كتاب عقل و تدبر است ، به اشاره مطلب را اثبات مىكند ، چنانچه اگر در قسمتهاى گذشته به مطالب ، توجه كرده باشيد ، با اشاره اثبات نبوت كرد . اما وقتى اشارهاش واضح مىشود مطلب جلوهء خاص خودش را پيدا مىكند .
ديديم كه با جملهء « الحكيم » و « علي صراطمستقيم » و « تنزيل العزيز الرحيم » هم نبوت اثبات مىشود و هم خاتميت . اثبات امامت هم همينطور است .
عدهاى مىپرسند چرا اسم على ( ع ) در قرآن نيست ؟ اين درست نيست ، اسم على ( ع ) در قرآن هست ، اما من و تو نمىدانيم ، قرآن مگر كتاب الفبا است كه بيايد بگويد : اى مردم على ( ع ) امام است ؟ نه قرآن چنين مىگويد : « وَ كُلَّ شَيْيٍ احْصَيْناهُ في امامٍ مُبينٍ » على ( ع ) امام مبين است ، كه الآن آيه شريفهاش را خواندم . در آيه ديگرى مىفرمايد :
« قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَهْديِ الَي الحَقِّ قُلِ اللهُ يَهْدي لِلْحَقِّ افَمَنْ يَهديِ الَي الحَقِّ احَقُّ انْيُتَّبَعَ امَّنْ لا يَهدِي الّا انْ يُهْدي فَمالَكُمْ كَيْفَ
معارف اسلام در سوره يس (فارسى) — صفحه 110
پدیدآورندگان: الشيخ حسين المظاهري
ص۱۱۰