اصل چهارم
اثبات امامت
در اعتقاد شيعه ، چهارمين اصل از اصول دين « امامت » است ، زيرا شيعه مدّعى است كه امامت ، ادامهء نبوّت است و امام بايد از طرف خداى متعال تعيين شود و هيچ كس حتّى پيامبر ، حق ندارد كسى را به امامت و ولايت منصوب كند مگر آنكه به اذن خداوند متعال باشد . پيامبر گرامى ( ص ) بارها به اين مطلب تصريح فرمودهاند ، از جمله در جريان غدير خم فرمودند : « اين جبرئيل است كه از طرف خداى متعال به من امر مىكند كه على بن ابىطالب ( ع ) را به امامت نصب كنم . » « 1 »
لزوم نصب امام
در بحث نبوّت بيان شدكه ارسال رسل و انزال كتب و نصب اوصياء و امامان ، فوائد فراوانى دارد و بنا بر قاعدهء « لطف » محال است كه خداوند متعال كه فيض دهندهء مطلق است ، بندگان را از اين فيض عظيم و رحمت بى منتهاى خويش محروم سازد .
با همين دليل كه به آن دليل لِمّى ( از علّت به معلول پى بردن ) مىگويند ، ثابت مىشود كه بايد بعد از رسولگرامى ( ص ) تا روز قيامت امامانى منصوب شوند و رسالت آن نبى گرامى را
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 214