تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣
فلسفى قبل از اقدام در اين خصوص ، موضوع را با شخص آيت الله العظمى بروجردى ( رحمه الله ) در ميان مىگذارد و به ايشان مىگويد : ديگران براى شما نگران هستند و از من خواسته‌اند پول شهريهء حوزه را فراهم كنم ! آن فقيه وارسته و متوكّل در پاسخ فرموده بودند : من به هيچ وجه راضى به اين اقدام نيستم . خداوند ياور من است و نيازى به اين‌گونه اقدامات نيست . حوزه متعلق به حضرت ولى عصر « ارواحنا فداه » است و من هم به خاطر رضاى خدا به حوزه آمده‌ام و مطمئن هستم كه خداوند يار و معين من خواهد بود و مرا معطّل نخواهد گذاشت . آقاى فلسفى مىگويد : از خدمت ايشان مرخّص شدم و فرداى آن روز يكى از اعضاى بيت آيت الله العظمى بروجردى ( رحمه الله ) به من خبر داد كه مشكل مالى شهريه حل شد و پول كافى رسيد . آيت الله العظمى بروجردى ( رحمه الله ) نقش خود را به عنوان زعيم حوزهء علميه ، به خوبى ايفا كرده بودند و منتظر عنايت پروردگار عالم بودند كه حوزه را اداره كند . بنابراين بعد از انجام وظيفه ، درخواست از غير درگاه پروردگار متعال و دست دراز كردن در مقابل تجّار ، براى ايشان وجهى نداشت .

مراتب توكّل

مرتبهء اوّل ؛ توكّل عوام

مرتبهء اوّل توكّل ؛ توكّل عوامانه است . به اين معنا كه انسان مقدارى از كار را خودش انجام مىدهد و به همان اندازه خود را در به ثمر رسيدن كار مؤثر مىداند و باقيمانده و نتيجهء آن امر را به خداوند واگذار مىنمايد . در اين مرتبه از توكّل ، كسى كه توكّل مىكند ، انجام مقدمات كار را از ناحيهء خودش يا ديگر اسبابى كه در آن كار دخيل بوده‌اند مىداند و سبب آخرى كه منجر به اخذ نتيجه مىشود را خداى سبحان بر مىشمرد . عموم مردم به چنين توكّلى معتقدند . از اين رو مقدّمات را فراهم مىكنند و چون عقيدهء آنان به توحيد افعالى بيش از اين كشش ندارد ، مىگويند تا اين قسمت كار را ما انجام داديم و مابقى آن به عهدهء خداوند است .