از اينرو ، به معتكفين عزيز و كسانى كه قصد سير و سلوك و خودسازى معنوى دارند توصيه مىشود علاوه بر شب زندهدارى در ايّام اعتكاف ، پس از اتمام اعتكاف نيز ، در تمام شبهاى سال ، به شب زندهدارى اهميّت دهند . به هر اندازه كه در توان ايشان است - هر چند از كار روزانه بسيار خسته باشند - حدّاقل نيم ساعت قبل از اذان صبح تا نيم ساعت بعد از اذان صبح به عبادت بپردازند . در اين يك ساعت خيلى كارها مىتوان كرد . طالب معرفت بايد قبل از نماز صبح ، نماز شب بخواند و پس از اقامهء نماز صبح ( حتّى المقدور به جماعت ) ، دقايقى به تلاوت قرآن شريف بپردازد و در ابتداى روز ، با قرآنكريم انس بگيرد . بعد از آن ، يك توسّل روزانه به محضر مقدّس چهارده معصوم ( ع ) داشته باشد . پيامبراكرم ( ص ) و حضرت زهرا ( س ) را با زيارات مختصرى كه در كتاب مفاتيح الجنان آمده است ، زيارت كند و زيارت جامع كبيره را بخواند . در اين صورت ، نماز شب و نماز صبح خود را در افضل اوقات اقامه كردهو به قرآن كريم و عترت ( ع ) كه دو بال پرواز هستند ، متوسّل شدهاست . مداومت روزانه بر اين برنامهء صبحگاهى ، در پيشرفت سير و سلوك اثرات فراوانى دارد . موفّقيّت انسان در زندگى و تأمين آتيه نيز ، به بيدارى و عبادت سحرگاهان بستگى دارد .
نافلهء شب در سير و سلوك جايگاه برجستهاى دارد و عناياتى از جانب حق تعالى براى سالك رقم خواهد زد ؛ وقتى مؤمن در نيمههاى شب ، با صرف نظر كردن از لذّت و شيرينى خواب ، از جاى خود بر مىخيزد و نماز شب مىخواند ، عنايت خاصّى از سوى پروردگار عالم شامل حال او مىشود . در نماز شب است كه انسان توفيق راز و نياز با خداوند تبارك و تعالى و نجواى عاشقانه با او را پيدا مىكند و مىتواند از جاذبههاى عالم ملكوت براى سير عرفانى خود استفاده نمايد . دل سالك در اثر خواندن نماز شب ،
مهيّاى پذيرايى از صاحب اصلى خود يعنى خداى مهربان مىشود . بهعبارتروشنتر نمازشب ، دل آدمى را از رذائلى كه جايگاه حضرت رحمان « جلّوعلا » را غصب كردهاند ،
اعتكاف، سلوك منتظران (فارسى) — صفحة 64
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٤