دريغا بر بندگان ! كه هيچ فرستادهاى بر آنان نمىآمد ، مگر اينكه پيوسته او را استهزاء مىكردند .
هر پيامبرى آمد ، عدّهاى در مقابل اوايستادگى كردند و آن عدّه مترفين و رياست طلبها و پول پرستها بودند كه شهوت و هوى و هوس مىپرستيدند و نمىتوانستند در كنار آن خدا را نيز پرستش نمايند .
ولى رستگارى در قيامت دل پاك مىخواهد . و كسى صاحب اين دل پاك است كه پس از ريشهكنكردن درخت رذالت در دل خود ، درخت فضيلت به جاى آن نشانده باشد و به سلامت نفس رسيده باشد .
يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُون إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَليم
« 2 » روزى كه مال و پسران سودى نمىبخشند ، مگر كسى كه با قلبى سالم و پاك به نزد خداوند بيايد . رذالت ، انسان را به آنجا مىرساند كه دم مرگ هم - العياذ بالله - با ملكالموت جدال مىكند و با بغض ملك مقرّب خدا از دنيا مىرود . به جاى اينكه با اجازه اميرالمؤمنين ( ع ) و با ديدن ايشان از دنيا برود « 1 » با دشمنى و عداوت نسبت به آن حضرت از دنيا مىرود .
هامش
( 2 ) . شعراء / 89 - 88 .
( 1 ) . ديوان الامام على ، ص 354 :
يَا حَارِ هَمْدَانَ مَنْ يَمُتْ يَرَنِى مِنْ مُؤْمِنٍ أَوْ مُنَافِقٍ قُبُلًا
يَعْرِفُنِى طَرْفُهُ وَ أَعْرِفُهُ بِنَعْتِهِ وَ اسْمِهِ وَ مَا عَمِلا