استفادهء اخلاقى كنيم و بدانيم اگر صفت رذيله ريشه كن نشد و تكبّر و منيّت و پول پرستى و رياست طلبى و لجاجت و ساير رذائل اخلاقى ، در وجود ما باقى ماند ، در بحرانها شعلهور مىشود و ديگر جلوگيرى از آن در سر حدّ محال است . زيرا انسان حدّ يقف ندارد . اگر با معنويّت سر و كار داشته باشد ، منازل سير و سلوك را طى مىكند و به مقام لقاء و فناى الهى مىرسد و تازه اوّل حركت اوست و در حركت بى نهايت خود ، در هر قدمى استكمالى دارد . اگر هم در راه رذالت بيفتد و از نفس امّاره و صفات رذيله متابعت كند ، هر قدمى كه جلوتر مىرود ، بر رذالت و پستىاش افزوده مىشود و طغيان صفات رذيله اجازهء توقّف به او نمىدهد تا به اعماق جهنّم سقوط كند . قرآن كريم مىفرمايد :
إِنَّ الْمُنافِقينَ فِى الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّار
« 1 » بىترديد منافقان در پايينترين طبقه از آتشند . بنابراين مبارزه با صفات رذيله و تلاش در جهت ريشه كنى رذائل اخلاقى براى همه واجب است و گرنه موجب مىشود انسان در امتحانها مردود شده و در روز قيامت سر افكنده باشد . همچنين آراستن دل به فضائل اخلاقى و صفات حسنه ، مخصوصاً با سرمشق قراردادن فضائل اميرالمؤمنين على ( ع ) و ساير حضرات معصومين ( ع ) امرى ضرورى است كهغفلت از آن موجب خسران دنيا و آخرت مىشود .
هامش
( 1 ) . نساء / 145 .