اميرالمؤمنين ( ع ) ، با علم به اينكه لااقل سيصد آيه در قرآن در شأن ايشان نازل شده است ، با وجود آنهمه روايت از پيامبرگرامى ( ص ) ، در مقابل اميرالمؤمنين ( ع ) مىايستد و با او مبارزه مىكند ! و كارش به جايى مىرسد كه با وجودى كه پيشانى او از جاى سجده ، پينه بسته است ، مىشود ابن ملجم مرادى و به قول جرج جرداق مسيحى در كتاب « الامام على صوت العدالة الانسانيّة » ، ولىِّ خدا را در خانهء خدا ، براى رضاى خدا مىكشد !
چرا ؟ چون صفت رذيلهاى كه در عمق جانش رسوخ كرده استو در جهت ريشهكنى آن تلاشى ننموده است ، در بحرانها طغيان مىكند . انسان پستهمّت ، وقتى رياست و ثروت خود را در مخاطره مىبيند ، جنگ جمل و صفّين را پديد مىآورد و بعد هم با لجبازى و خودسرى به نهروان مىرود . و نهايتاً اميرالمؤمنين ( ع ) را به شهادت مىرساند .
مطلبى كه فوق العادّه اهميّت دارد اين است كه تصوّر نكنيد ، اين اعمال را فقط همان افراد انجام دادهاند و ديگر تكرار نمىشود . اينطور نيست ، بلكه اگر زمينه پيدا بشود ، هر كسى كه خودسازى نكرده باشد چنين مىشود .
همانطور كه بيان شد ، افرادى در طول تاريخ بودهاند و امروز هم هستند كه حاضرند دو ثلث جمعيّت جهان را بكشند ، تا بر ثلث ديگر آن حكومت كنند .
چراكه صفت رذيلهء رياست طلبى آنان طغيان كرده است و هيچ عاملى نمىتواند مانع آن بشود .
اين موارد در همهء جوامع و در همهء زمانها وجود دارد . بايد از اين تاريخ
مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٠٩