مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 252

سپاه از همان افرادى كه قبل از آمدن ، روز چهارشنبه نماز جمعه خوانده بودند و هيچ اعتراضى نكرده بودند ، به منطقه‌اى به نام صفّين لشكركشى كرد . اميرالمؤمنين ( ع ) هم با لشكر مجهّزى قريب به نود هزار نفر به آن مكان رفتند . « 1 » اميرالمؤمنين ( ع ) دو سه ماه در صفّين بدون اين كه جنگى را آغاز كنند ، ماندند . نمايندگانى را به سوى معاويه فرستادند تا اگر امكان دارد ، به جنگ كشيده نشود ، امّا نشد . لذا در روز چهارشنبه ، اوّل صفر سال 37 جنگ شروع شد . در ابتدا ، به اين صورت بود كه هر روز صبح ، يكى از فرماندهان سپاه امام ( ع ) به ميدان مىآمد و تا عصر با دشمن مىجنگيد . سپس جنگ تا روزِ بعد متوقّف مىشد ، بدون آن كه در اين مدّت ، هيچ يك از دو طرف پيروز شود . يك هفته به همين صورت ادامه يافت . در روز چهارشنبه و همچنين پنج شنبه هشتم و نهم صفر ، جنگ شدّت گرفت به طورى كه تمامى دو سپاه درگير شدند . چون امام ( ع ) مىخواستند كار را يكسره كنند ، در غروب پنج شنبه جنگ متوقّف نشد ؛ بلكه تا شبِ جمعه نيز ادامه پيدا كرد . در طول دورهء جنگ ، شديدترين درگيرى در همين شب رخ داد و به همين خاطر ، آن را « ليلة الهَرير » ( شبِ غرّش ) ناميده‌اند . نزديك بود كه جنگ به نفع سپاه اميرالمؤمنين ( ع ) تمام شود كه عمرو