در برخى از نقل‌ها آمده كه وقتى عمرو بن عبدود كشته شد ، خبر مرگش را براى خواهرش بردند . گفت : چه كسى بر چنين كارى جرأت كرده است ؟ گفتند : پسر ابوطالب . گفت : روزگارش جز به دست همتايى بزرگوار به پايان نرسيد . اشكم خشك نشود اگر بر او بگريم ! قهرمانان را كشت و با دلاوران جنگيد و مرگش به دست همتايى بود كه بزرگ قومش است . اى بنى عامر ، من افتخارى برتر از اين نشنيده‌ام ! سپس اين شعر را سرود : لو كان قاتل عمرو غير قاتله لكنت أبكى عليه آخر الأبد لكنّ قاتل عمترو لا يعاب به من كان يدعى قديما بيضه البلد « 2 » با قتل عمرو بن عبدود لرزهء عجيبى به سپاه مشركين وارد شد . به امر پروردگار عالم هم باد شديدى شروع به وزيدن كرد و همين باعث شد تمامى مشركين فرار كردند و ناكام به خانه‌هاى خود بازگشتند . در ميان جنگ‌هايى كه اتّفاق افتاد ، جنگ خندق و شجاعت بى مثال اميرالمؤمنين ( ع ) از برجستگى ويژه‌اى برخوردار بود .