پلى ساخت تا مسلمانان از آن گذشتند و بر قلعه ، مسلّط شدند و به غنيمت‌ها دست يافتند . وقتى از قلعه‌ها بازگشتند ، اميرمؤمنان ( ع ) ، آن در را با اعجاز الهى با دست راست گرفت و چندين ذراع پرتاب كرد ، در حالى كه آن در را بيست يهودى با كمك هم مىبستند . « 1 » قبلًا هم بيان شد كه يكى از ويژگىهاى حضرت ( ع ) كه عُمر نسبت به آن حسرت مىخورد ، همين علم‌دارى در خيبر بود .

جنگ حنين از جمله جنگ‌هايى است كه قرآن به خصوص روى آن پافشارى دارد . مىفرمايد : لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فى مَواطِنَ كَثيرَة وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرين « 2 » قطعاً خداوند شما را در مواضع بسيارى يارى كرده است ، و [ نيز ] در روز « حُنَين » آن هنگام كه شمارِ زيادتان شما را به شگفت آورده بود ، ولى به هيچ وجه از شما دفع [ خطر ] نكرد ، و زمين با همهء فراخى بر شما تنگ گرديد ، سپس در حالى كه پشت [ به دشمن ] كرده بوديد ، برگشتيد . ماجراى اين جنگ از اين قرار بود كه پس از فتح مكّه ، به پيامبر اكرم ( ص ) خبر