مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 163

َمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلَامَ فَمَا سَمَّيْتُ بِهَذَا أَحَداً قَبْلَهُ وَ لَا أُسَمِّى بِهَذَا أَحَداً بَعْدَهُ » « 2 » آن زمان كه مرا شبانه به آسمان بردند ، فاصله‌ام با پروردگار به اندازهء طول دو انتهاى كمان يا كمتر بود . پس پروردگارم چيزهايى را به من وحى كرد . سپس فرمود : اى محمّد ، به على بن ابى طالب ، اميرالمؤمنين ، سلام مرا برسان كه پيش از او هيچ كس را به اين نام نناميده‌ام و پس از او نيز اين عنوان را به كسى نخواهم داد . در روايت ديگرى ، شخصى از امام صادق ( ع ) مىپرسد : آيا به قائم شما مهدى « ارواحنافداه » ، با عنوان « اميرالمؤمنين » سلام مىكنند ؟ امام مىفرمايند : « لَا ذَاكَ اسْمٌ سَمَّى اللَّهُ بِهِ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ( ع ) لَمْ يُسَمَّ بِهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ وَ لَا يَتَسَمَّى بِهِ بَعْدَهُ إِلَّا كَافِرٌ » نه ، آن نام را خدا مخصوص اميرالمؤمنين نموده ، پيش از او كسى بدان نام ناميده نشده و بعد از او هم جز كافر آن نام را بر خود نبندد . راوى مىپرسد : پس چگونه به او سلام مىكنند ؟ امام پاسخ مىدهند : « يَقُولُونَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّة اللَّه » « 1 » و انصافاً اختصاص اين عنوان به آن حضرت فضيلت بسيار بزرگى است .