مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 161

آن پس كه موج تاريكى آن برخاسته بود ، و گزند همه جا را فرا گرفته . از من بپرسيد ، پيش از آنكه مرا نيابيد . بدان كس كه جانم به دست اوست ، نمىپرسيد از چيزى كه ميان شما تا روز قيامت است ، و نه از گروهى كه صد تن را به راه راست مىخواند و صد تن را موجب ضلالت است ، جز آن كه شما را از آن آگاه مىكنم : از آن كه مردم را بدان مىخواند ، و آن كه رهبريشان مىكند ، و آن كه آنان را مىراند ، و آن جا كه فرود آيند ، و آن جا كه بار گشايند ، و آن كه كشته شود از آنان ، و آن كه بميرد از ايشان . در هر صورت ، اگر از ما در مورد علم على بپرسند ، بايد بگوييم : علم او علم خداوند تعالى است ، همان گونه كه در روايات و زيارات مختلف در مورد معصومين ( ع ) ، تعبير « خزنة علم الله » يا « خُزّان علم الله » « 1 » به معناى معادن علم خداوند ، وارد شده است . با اين توصيفات ، اثبات خلافت بلافصل ايشان نياز به برهان و استدلال ندارد ؛ با اندك تأمل و تصوّرى ، تصديق حاصل مىشود . و قرآن كريم هم مردم را به همين مطلب فطرى متذكر مىسازد : أَفَمَنْ يَهْدى إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّى إِلَّا أَنْ يُهْدى فَمالَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُون « 2 » آيا كسى كه به سوى حق رهبرى مىكند ، سزاوارتر است كه مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه راه نمىيابد مگر آن كه هدايت شود ؟ شما را چه شده ؟ چگونه داورى مىكنيد ؟