تبليغ ، آيهء اولىالامر و . . . كه پيامبر گرامى ( ص ) مصاديق آن را تعيين مىكند .
در كتاب اصول كافى نقل شده است كه ابوبصير از زبان مردم به امام صادق ( ع ) عرض كرد : چرا نام اميرالمؤمنين و ديگر امامان ( ع ) در قرآن شريف نيامده است ؟ حضرت صادق ( ع ) در پاسخ وى ، همين مطلب را فرمودند . « 1 » جواب سوّم ) از تاريخ و روايات فراوان به دست مىآيد كه مردم آن روز اگر نام اميرالمؤمنين و ساير امامان ( ع ) را در قرآن شريف مىيافتند ، از روى عناد و از سر لجاجت زير بار نمىرفتند و از اطراف پيامبر گرامى ( ص ) متفرّق مىشدند و قطعاً به اسلام ضربهء سختى مىخورد . به عبارت ديگر خداى متعال بر اساس مصلحت اهمّ ، به طور كلّى و عنوانى نه جزئى و مصداقى ، با اشاره و شأن نزول نه با تصريح ، نام اهل بيت ( ع ) را در قرآن شريف آورده است . خداى متعال در « آيهء تبليغ » به همين مطلب اشاره دارد ؛ زيرا اوّلًا امر به تبليغ و بيان ولايت مىكند :
يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلّغْ ما انْزلَ الَيْكَ مِنْ رَبّكَ
« 2 » اى پيامبر آنچه را از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ( به مردم ) برسان .
و ثانياً نسبت به جان پيامبر ، پيش نيامدن حادثه ، عدم شورش و . . . تعهّد كرده و آسوده باش مىدهد :
وَ اللهُ يَعْصمُكَ منَ النّاس
« 3 » و خدا تو را از ( گزند ) مردم حفظ مىكند .
هامش
( 1 ) الكافى ، ج 1 ، ص 286
( 2 ) مائده / 67
( 3 ) مائده / 67