خطر كارشكنىهاى يهود و مشركانى كه قلباً ايمان نياورده بودند و در پى فرصتى براى آسيب رساندن به اسلام بودند . چگونه مىتوان گفت خداى متعال و رسول گرامى او براى رفع اين خطرها كارى نكردند ؟ قرآن شريف در آيهء « اكمال » به همين امر مهمّ گوشزد مىكند :
الْيَومَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوهُمْ وَاخْشَونِ
« 1 » امروز كافران از دين شما مأيوس شدند ، بنابراين از آنها نترسيد و از من بترسيد .
قرآن شريف مىفرمايد با روشن شدن امر خلافت و حكومت ، دشمن مأيوس شد ، ديگر از او نترسيد ، بلكه از اختلاف كه مخالفت با خدا و موجب از بين رفتن اسلام است ، بترسيد .
4 - 6 پاسخ برخى از شبهات در مورد امامت اميرالمؤمنين ( ع )
شبههء اوّل ) واگذارى امر ولايت و تعيين ولىّ به رأى مردم
از آنچه تاكنون بيان شد پاسخ اين ادّعاى شبهه انگيز كه گفته شده نبىّ اكرم ( ص ) امر ولايت و تعيين حاكم را به مردم و رأى آنان واگذار فرمودند ، روشن مىشود ، علاوه بر آنكه اين ادّعا با روش و سيرهء آن حضرت و با عقل و درايت ايشان و با حكمت الهى نيز سازگار نيست .
شبههء دوّم ) شخصى بودن و غير وحيانى بودن نصب اميرالمؤمنين ( ع )
همچنين اين شبهه كه گفتهاند : نصب اميرالمؤمنين ( ع ) در غديرخم به ولايت توسّط پيامبر ، امرى شخصى بود نه برخاسته از وحى الهى ، و چون امّت اسلامى تشخيص داد كه ولايت اهلبيت ( ع ) ، صلاح اسلام نيست با ابوبكر بيعت كردند
هامش
( 1 ) مائده / 3